1. Wstęp
	1.1. Przedmiot SST
	1.2. Zakres stosowania SST
	1.3. Zakres robót objętych SST
	1.4. Określenia podstawowe	
	1.5. Ogólne wymagania dotyczące robót
	2. Materiały
	2.1. Ogólne wymagania dotyczące materiałów
	2.1.1. Źródło uzyskania materiałów
	2.1.2. Materiały nie odpowiadające wymaganiom
	2.1.3. Wariantowe stosowanie materiałów
	2.1.4. Przechowywanie i składowanie materiałów
	2.2. Rury kanałowe
	2.3. Rury ochronne
	2.4. Studzienki kanalizacyjne
	2.5. Przepompownia ścieków
	2.6. Komory rozprężne, studnie kontrolne i odpowietrzające na rurociągach tłocznych
	2.7. Przejścia poprzeczne pod drogami
	2.7.1. Płozy ślizgowo – dystansowe
	2.7.2. Manszety uszczelniające
	2.8. Przekroczenie rzeki Kamiennej
	2.9. Beton
	2.9.1. Cement 
	2.9.2. Kruszywo
	2.10. Zaprawa cementowa
	2.11. Składowanie materiałów
	2.11.1. Rury kanałowe
	2.11.2. Kręgi
	2.11.3. Cegła kanalizacyjna
	2.11.4. Włazy kanałowe i stopnie
	2.11.5. Kruszywo
	3. Sprzęt
	3.1. Ogólne wymagania dotyczące sprzętu
	3.2. Sprzęt do wykonania kanalizacji sanitarnej
	4. Transport
	4.1. Ogólne wymagania dotyczące transportu.
	4.2. Transport rur 
	4.3. Transport kręgów
	4.4. Transport cegły kanalizacyjnej
	4.5. Transport włazów kanałowych
	4.6. Transport mieszanki betonowej
	4.7. Transport kruszyw
	4.8. Transport cementu i jego przechowywanie 
	5. Wykonanie robót
	5.1. Ogólne zasady wykonania robót
	5.2. Roboty przygotowawcze
	5.3. Roboty ziemne
	5.4. Przygotowanie podłoża
	5.5. Roboty montażowe
	5.5.1. Rury 
	5.5.2. Włazy kanałowe
	5.5.3. Skrzyżowania projektowanych przewodów z istniejącym uzbrojeniem
	5.5.4. Zasypanie wykopów i ich zagęszczenie 
	5.5.5. Odtworzenie nawierzchni
5.5.6. Odwodnienie wykopów
	6. Kontrola jakości robót
	6.1. Ogólne zasady kontroli jakości
	6.2. Kontrola, pomiary i badania
	6.2.1. Badania przed przystąpieniem do robót
	6.2.2. Kontrola, pomiary i badania w czasie robót
	6.2.3. Dopuszczalne tolerancje i wymagania
	7. Obmiar robót
	7.1. Ogólne zasady obmiaru robót
	7.2. Jednostka obmiarowa
	7.3. Czas przeprowadzenia obmiaru
	8. Odbiór robót
	8.1. Rodzaje odbiorów robót
	8.2. Odbiór robót zanikających i ulegających zakryciu
	8.3. Odbiór częściowy
	8.4. Odbiór ostateczny robót
	8.4.1. Zasady odbioru ostatecznego robót
	8.4.2. Dokumenty do odbioru ostatecznego
	8.5. Odbiór pogwarancyjny
	9. Podstawa płatności
	9.1. Ogólne ustalenia dotyczące podstawy płatności
	9.2. Cena jednostki obmiarowej
	9.3. Objazdy, przejazdy i organizacja ruchu.
	10. Przepisy związane
	10.1. Normy
	10.2 Inne dokumenty

1.	Wstęp

	1.1. Przedmiot SST
Przedmiotem niniejszej szczegółowej specyfikacji technicznej (SST) są wymagania dotyczące wykonania i odbioru robót związanych z budową kanalizacji sanitarnej w ramach przedsięwzięcia pn.: „Budowa kanalizacji sanitarnej w msc. Bliżyn – ETAP II, Gmina Bliżyn”.

	1.2. Zakres stosowania SST
Szczegółowa specyfikacja techniczna (SST) stanowi dokument przetargowy i kontraktowy przy zlecaniu i realizacji obiektu budowlanego. Jest to zgodne z aktualnie obowiązującą „Ustawą
o zamówieniach publicznych”.

	1.3. Zakres robót objętych SST
Ustalenia zawarte w niniejszej specyfikacji dotyczą zasad prowadzenia robót związanych
z wykonaniem kanalizacji sanitarnej. 

	1.4. Określenia podstawowe
Określenia podane w niniejszej Szczegółowej Specyfikacji Technicznej zgodne
z obowiązującymi Polskimi Normami
•	Kanalizacja sanitarna – sieć kanalizacyjna zewnętrzna przeznaczona do odprowadzania ścieków sanitarnych,
•	Kanał sanitarny – kanał przeznaczony do odprowadzania ścieków sanitarnych,
•	Rurociąg tłoczny – rurociąg przeznaczony do oprowadzania ścieków sanitarnych przetłaczanych z wykorzystaniem pomp,
•	Rurociąg ciśnieniowy – rurociąg przeznaczony do odprowadzania ścieków sanitarnych odprowadzanych z posesji prywatnych z wykorzystaniem pompowni przydomowych,
•	Przykanalik sanitarny – kanał przeznaczony do połączenia wewnętrznej instalacji
z siecią kanalizacji sanitarnej,
Urządzenia uzbrojenia sieci 
•	Studzienka kanalizacyjna – studzienka rewizyjna – na kanale nieprzełazowym przeznaczona do kontroli i prawidłowej eksploatacji kanałów,
•	Studzienka przelotowa – studzienka kanalizacyjna zlokalizowana na załamaniach osi kanału na planie, na załamaniach spadku kanału oraz na odcinkach prostych,
•	Studzienka połączeniowa – studzienka kanalizacyjna przeznaczona do łączenia co najmniej dwóch kanałów dopływowych w jeden kanał odpływowy,
•	Studzienka kaskadowa (spadowa) – studzienka kanalizacyjna mająca dodatkowy przewód pionowy umożliwiający wytrącenie nadmiaru energii ścieków spływających
z wyżej położonego kanału dopływowego do niżej położonego kanału odpływowego.
•	Komora rozprężna – zaadaptowana typowa studzienka, której zadaniem będzie zmniejszenie energii strumienia przepompowywanych ścieków
Elementy studzienek
•	Komora robocza – zasadnicza część studzienki przeznaczona do czynności eksploatacyjnych. Wysokość komory roboczej jest to odległość pomiędzy rzędną dolnej powierzchni płyty lub innego elementu przykrycia studzienki, a rzędną spocznika lub dna studzienki,
•	Komin włazowy – szyb połączeniowy komory roboczej z powierzchnią ziemi, przeznaczony do zejścia obsługi do komory roboczej,
•	Kineta – wyprofilowane koryto w dnie studzienki przeznaczone do przepływu ścieków,
•	Spocznik – część dna studzienki między kinetą, a ścianą komory roboczej,
•	Właz kanałowy – element żeliwny przeznaczony do przykrycia studzienek rewizyjnych umożliwiający dostęp do urządzeń kanalizacyjnych,
•	Stopnie złazowe – element umożliwiający swobodny dostęp do dna komory w celach eksploatacyjnych i kontrolnych.
Elementy przepompowni ścieków
•	Pompownia ścieków – zbiornik okrągły z zabudowanymi pompami i całym osprzętem – dostarczony przez dostawcę.
Inne pojęcia i definicje – zgodnie z Polskimi Normami.	

1.5. Ogólne wymagania dotyczące robót

1.5.1. Wykonawca jest odpowiedzialny za jakość wykonanych robót, bezpieczeństwo wszelkich czynności na terenie budowy, metody użyte przy budowie oraz za ich zgodność z dokumentacją projektową, SST i poleceniami Inspektora Nadzoru.
1.5.2. Dokumentacja projektowa, SST i wszystkie dodatkowe dokumenty przekazane Wykonawcy przez Inwestora stanowią część umowy, a wymagania określone w choćby jednym z nich są obowiązujące dla Wykonawcy tak, jakby zawarte były w całej Dokumentacji.
W przypadku rozbieżności w ustaleniach poszczególnych dokumentów obowiązuje kolejność ich ważności wymieniona w „Kontraktowych warunkach ogólnych” („Ogólnych warunkach umowy”). Wykonawca nie może wykorzystywać błędów lub opuszczeń w dokumentach kontraktowych a o ich wykryciu winien natychmiast powiadomić Inspektora Nadzoru
i Projektanta, którzy podejmą decyzję o wprowadzeniu odpowiednich zmian i poprawek.
W przypadku rozbieżności, wymiary podane na piśmie są ważniejsze od wymiarów określonych na podstawie odczytu ze skali rysunku. Wszystkie wykonane roboty i dostarczone materiały będą zgodne z dokumentacją projektową i SST. Dane określone w Dokumentacji Projektowej
i w SST będą uważane za wartości docelowe, od których dopuszczalne są odchylenia w ramach określonego przedziału tolerancji. Cechy materiałów i elementów budowli muszą wykazywać zgodność z określonymi wymaganiami, a rozrzuty tych cech nie mogą przekraczać dopuszczalnego przedziału tolerancji. W przypadku, gdy materiały lub roboty nie będą w pełni zgodne z Dokumentacją Projektową lub SST i wpłynie to na niezadowalającą jakość elementu budowli, to takie materiały zostaną zastąpione innymi, a elementy budowli rozebrane
i wykonane ponownie na koszt Wykonawcy.

	2. Materiały
	2.1. Ogólne wymagania dotyczące materiałów
	2.1.1. Źródło uzyskania materiałów

	Co najmniej na trzy tygodnie przed zaplanowanym wykorzystaniem jakichkolwiek materiałów przeznaczonych do robót, Wykonawca przedstawi Inspektorowi nadzoru do zatwierdzenia, szczegółowe informacje dotyczące proponowanego źródła wytwarzania, zamawiania lub wydobycia materiałów, jak również odpowiednie świadectwa badań laboratoryjnych oraz próbki materiałów. Zatwierdzenie partii materiałów z danego źródła nie oznacza automatycznie, że wszelkie materiały z danego źródła uzyskają zatwierdzenie.

	2.1.2. Materiały nie odpowiadające wymaganiom

Materiały nie odpowiadające wymaganiom zostaną przez Wykonawcę wywiezione z terenu budowy i złożone w miejscu wskazanym przez Inspektora nadzoru. Każdy rodzaj robót,
w którym znajdują się nie zbadane i nie zaakceptowane materiały, Wykonawca wykonuje na własne ryzyko, licząc się z jego nieprzyjęciem, usunięciem i niezapłaceniem. 
	
2.1.3. Wariantowe stosowanie materiałów

Jeśli Dokumentacja Projektowa lub SST przewidują możliwość wariantowego zastosowania rodzaju materiału w wykonywanych robotach, Wykonawca powiadomi Inwestora i Autora Projektu o swoim zamiarze co najmniej 3 tygodnie przed użyciem tego materiału, albo w okresie nie dłuższym, jeśli będzie to potrzebne z uwagi na wykonanie badań wymaganych przez Autora Projektu. Wybrany i zaakceptowany rodzaj materiału nie może być później zmieniany bez zgody Inwestora i Autora Projektu.

	2.1.4. Przechowywanie i składowanie materiałów

Wykonawca zapewni, aby tymczasowo składowane materiały, do czasu gdy będą one użyte do robót, były zabezpieczone przed zanieczyszczeniami, zachowały swoją jakość i właściwości oraz były dostępne do kontroli przez Inspektora nadzoru oraz Projektanta.
Miejsca czasowego składowania materiałów będą zlokalizowane w obrębie terenu budowy                   w miejscach uzgodnionych z Inspektorem nadzoru lub poza terenem budowy w miejscach zorganizowanych przez Wykonawcę i zaakceptowanych przez Inspektora nadzoru.

	2.2. Rury kanałowe

Kanały grawitacyjne należy wykonać z rur kanalizacyjnych z nieplastyfikowanego polichlorku winylu PVC–U, o ściankach litych typu ciężkiego (S) 200 x 5,9 mm oraz Ø250 x 7,3 mm. Są to rury o ściankach gładkich, łączone na kielichy i uszczelnione za pomocą profilowanej uszczelki gumowej, wbudowanej w kielich. Sztywność rur i kształtek SN 8 kN/m2, SDR 34. Rury i kształtki muszą posiadać Aprobatę Techniczną ITB. 
Rurociągi tłoczne projektuje się z rur polietylenowych. Będą to rury PE-HD 100 (SDR 17) o średnicy f 180x10,7 mm, 160x9,5 mm, 140x8,3 mm oraz f 50x3,0 mm, charakteryzujące się dużą wytrzymałością oraz dobrymi właściwościami hydraulicznymi. Rurociągi tłoczne należy montować poniżej strefy przemarzania – głębokość h ³ 1,2 m do wierzchu rury. Łączna długość rurociągów tłocznych od P3, P7, P36, P36a i PD-1 wynosi 1959,0 m. Do łączenia i formułowania układów przestrzennych rurociągów z PE zastosowano kształtki z PE nadające się do zgrzewania doczołowego lub elektrooporowego. Do łączenia kołnierzy przy połączeniu rurociągu tłocznego z pionem tłocznym należy zastosować śruby ze stali nierdzewnej. Połączenia kołnierzowe należy izolować rękawami termokurczliwymi lub taśmą PE.

	2.3. Rury ochronne i przewiertowe

W miejscach skrzyżowania projektowanego kanału sanitarnego, rurociągu tłocznego oraz przyłączy z istniejącym uzbrojeniem należy na kanał sanitarny, rurociąg tłoczny
lub przyłącze założyć rurę ochronną. 
Przejścia pod drogą krajową, torami kolejowymi, drogami powiatowymi, drogami gminnymi 
o nawierzchni asfaltowej oraz pod rzeką Kamienną należy wykonać metodą przewiertu za pomocą rur przewiertowych stalowych.
Zestawienie rur ochronnych i przewiertowych na kanalizacji sanitarnej:
Stalowe

 
Przewiertowe stalowe

	        273,0 x 7,1 mm: L= 26,0 m;
 323,9 x 8,0 mm: L= 602,5 m;
 366,6 x 8,0 mm: L= 41,0 m;
 406,4 x 8,8 mm: L= 774,5 m;
 508,0 x 11,0 mm: L= 38,5 m;

 273,0 x 7,1 mm: L= 11,0 m;
 323,9 x 8,0 mm: L= 93,0 m;
 406,4 x 8,8 mm: L= 348,0 m;
 508,0 x 11,0 mm: L= 44,0 m;
 610,0 x 11,0 mm: L= 62,0 m.	

Uwaga: Przewidzieć dodatkowo konieczność wykonania przewiertu na działce nr 1020/2 ze względu na występujące na działce torowisko. 

	2.4. Studzienki kanalizacyjne

Studzienki na projektowanych kanałach służyć będą do:
•	zmian kierunku
•	rewizji i płukania
•	połączenia z kanałami bocznymi

1) Studzienki z tworzyw sztucznych o średnicy  f 1000 mm z kinetą, nadstawką wyposażoną
w stopnie włazowe, stożkiem zakończonym zwięczeniem, włazem. Właz żeliwny okrągły
f 600 mm z uszczelką gumową wg PN-EN 124: 2003 r., klasa C 250 (D 400 w pasach dróg)
z wentylacją. Regulację wysokości osadzenia włazów w granicach od 0 do 30 cm przeprowadzić przez wykonanie podmurówki z cegły klinkierowej pełnej klasy 35 typu B lub cegły kanalizacyjnej klasy 15 na zaprawie cementowej M5.

2) Studzienki z tworzyw sztucznych o średnicy  f 600 i f 425 mm winny być wykonane 
z następujących materiałów:
1.	kineta przelotowa lub połączeniowa z PP wraz z uszczelką
2.	rura trzonowa karbowana z PE (PVC) o sztywności obwodowej 8 kN/m2  f 600 i f 425  mm wraz z pierścieniem uszczelniającym
3.	zwieńczenia studzienek należy montować na odpowiednio przygotowanej konstrukcji nośnej tj. na podłożu wzmocnionym gruntem stabilizowanym cementem
4.	właz żeliwny okrągły f 600 f 400 mm klasy C250 (D400 w pasach dróg) wg PN-EN-124

3) Ze względu na możliwość wystąpienia wody gruntowej przewiduje się zastosowanie studzienek żelbetowych. Dotyczy to wszystkich studzienek f 1000 mm na kanałach: KS2 (S2-21 ÷ S2-46), KS2B (S2B-4 ÷ S2B-27), KS2D; KS3G, KS36 (S36-28 ÷ S36-46), KS36A, KS36B, KS36C, KS36H, KS36I, KS36a (S36a-15 ÷ S36a-24, S36a-36 ÷ S36a-42), KS36aA, KS36aB, KS36aC, KS36aD.
	Część dolna studni jako monolityczna, zaś część górna z typowych elementów prefabrykowanych żelbetowych. Płyta denna wraz z kinetą oraz część dolna studzienki na wysokości wejścia kanałów wykonać z betonu klasy B-15. Część górna z kręgów żelbetowych
o średnicy 1,00 m wg BN-86/8971-08. Płyta górna prefabrykowana typu PP 120/60. Pomiędzy kręgami zastosować uszczelki gumowe. Włazy kanałowe żeliwne Ø 600 mm wg PN-EN 124:2003r, klasa C250 (D400 w pasach dróg) z wentylacją. Regulację wysokości osadzenia włazów w granicach od 0 do 30 cm przeprowadzić przez wykonanie podmurówki z cegły kanalizacyjnej klasy 25 lub cegły klinkierowej klasy 35 bez otworów na zaprawie cementowej marki Rz  = 80.  Powierzchnie murowane pokryć gładzią cementową. Stopnie złazowe – stalowe Ø 30 mm z izolacją antykorozyjną farbą chlorokauczukową podkładową i farbą nawierzchniową osadzone mijankowo w dwóch rzędach w odległościach pionowych co ca 30 cm.
Całość robót wykonać zgodnie z PN-EN 1610. Zewnętrzne powierzchnie studzienek kanalizacyjnych należy zabezpieczyć powłoką izolacyjną i antykorozyjną z wykorzystaniem preparatów bezpiecznych ekologicznie (np. preparat Combiflex C2, Aquafin 2K). Przejścia kanałów przez ściany studzienek wykonać z zastosowaniem łańcuchów uszczelniających. Łańcuch uszczelniający składa się z pojedynczych elementów elastomerowych wzajemnie zazębiających się. Po dokręceniu śrub elastomer pęcznieje i szczelnie wypełnia przestrzeń pomiędzy otworem w studzience a rurą przewodową. 
 Dla średnicy kanału f 250 mm dobrano łańcuch uszczelniający typu ŁU-6:
- ilość ogniw: 14
- długość ogniwa: 68 mm
- grubość ogniwa: 38 mm
- szerokość łańcucha: 120 mm
- typ śruby: M10x120
Dla średnicy kanału f 200 mm dobrano łańcuch uszczelniający typu ŁU-5:
- ilość ogniw: 13
- długość ogniwa: 56 mm
- grubość ogniwa: 31 mm
- szerokość łańcucha: 120 mm
- typ śruby: M10x120
Dla średnicy f 180 mm dobrano łańcuch uszczelniający tupu ŁU-5:
- ilość ogniw: 12
- długość ogniwa: 56 mm
- grubość ogniwa: 31 mm
- szerokość łańcucha: 120 mm
- typ śruby: M10x120
Dla średnicy f 160 mm dobrano łańcuch uszczelniający tupu ŁU-4:
- ilość ogniw: 12
- długość ogniwa: 48 mm
- grubość ogniwa: 25 mm
- szerokość łańcucha: 90 mm
- typ śruby: M8x110
Dla średnicy f 140 mm dobrano łańcuch uszczelniający tupu ŁU-3:
- ilość ogniw: 13
- długość ogniwa: 40 mm
- grubość ogniwa: 20 mm
- szerokość łańcucha: 90 mm
- typ śruby: M8x90
Dla średnicy f 50 mm dobrano łańcuch uszczelniający tupu ŁU-1:
- ilość ogniw: 7
- długość ogniwa: 30 mm
- grubość ogniwa: 13 mm
- szerokość łańcucha: 60 mm
- typ śruby: M5x60

Uwaga! Wszystkie studzienki zlokalizowane w drogach oraz na wjazdach do posesji należy wyposażyć w betonowe pierścienie odciążające.	

	2.5. Przepompownia ścieków

Zaprojektowano 4 przepompownie ścieków P3, P7, P36, P36a oraz jedną pompownie przydomową PD-1. Dobór pompy wykonano w oparciu o następujące dane:
•	ilość dopływających ścieków według bilansu ścieków,
•	wysokości tłoczenia wg danych z profilu podłużnego,
•	strat w rurociągach,
•	rzędnej osi rurociągu tłocznego.

Biorąc pod uwagę powyższe dane dobrano pompy:
Lp	Rodzaj parametru	P-3	P-7	P-36	P-36a	
1	wydajność: Q p	19,70	14,02	11,51	12,63	
2	wys. podnoszenia: H	6,58	10,04	18,04	10,70	
3	moc silnika: N s	4,0	4,0	5,50	4,0	
4	typ wirnika					
5	średnica króćca tłocznego pompy i pionu tłocznego	100	100	80	100	
6	prędkość przepływu w pionach tłocznych: V	2,51	1,79	2,29	1,61	
7	prędkość przepływu w rurociągu za pompownią	1,00	0,90	0,96	0,81	

W obudowie zamontowane zostaną 2 pompy zatapialne do ścieków z wirnikiem otwartym Vortex. Pompy montowane są do specjalnych kolan sprzęgających zamocowanych w dnie pompowni, wyposażonych w prowadnice rurowe ze stali kwasoodpornej, umożliwiające montaż i demontaż pomp pod zwierciadłem ścieków. Uszczelnienie połączenia pompy z rurociągiem tłocznym następuje poprzez specjalny zaczep na króćcu wylotowym pompy.
Zbiornik pompowni wyposażony zostanie we właz ze stali nierdzewnej, wywietrzniki grawitacyjne oraz  rozdzielnicę elektryczną kontrolno – sterowniczą umieszczoną obok pompowni. Wewnątrz pompowni zainstalowany zostanie pomost obsługowy uchylny oraz drabina do zejścia na dno pompowni. Napływ ścieków tłumiony będzie za pomocą deflektora.
      Pracą pompowni zarządza sterownik mikroprocesorowy z wyświetlaczem umożliwiający połączenie monitoringu z GSM lub GPRS. Wyłącznik reżimu pracy (Auto-0-Ręczne) dla każdej pompy umożliwia pracę przy uszkodzonym sterowniku.
Układ sterujący współpracuje z sondą hydrostatyczną oraz pływakowymi sygnalizatorami poziomu wyznaczającymi:
- poziom SUCHOBIEG (blokada pracy pomp);
- poziom MIN (wyłączanie pomp);
- poziom MAX (włączanie pomp);
- poziom ALARM (włączanie sygnalizacji akustyczno-świetlnej).
Układ sterowania realizuje następujące funkcje:
- naprzemiennej pracy pomp;
- w przypadku jednoczesnego załączenia pomp, załączają się one z określonym przesunięciem
  Czasowym;
- w momencie dużego napływu ścieków włącza się automatycznie druga pompa (poziom
  ALARM);
 - w przypadku awarii jednej z pomp, pracę przejmuje automatycznie druga pompa;
- przy sterowaniu ręcznym istnieje możliwość spompowania ścieków poniżej poziomu
  MINIMUM;
- przełączenie pomp po 20 min. ciągłej pracy;
- chwilowe załączenie pompy po 7 godzinach postoju i poziomie ścieków powyżej 
  „suchobiegu”;
- po przerwie w zasilaniu, układ zapewnia kontynuacje procesu pompowania.
Wymiary komór pompowni i przyjęte poziomy technologiczne przedstawia poniższa tabela.

Lp	Rodzaj wielkości	P-3	P-7	P-36	P-36a	
1.	rzędna terenu istniejącego 
[m n.p.m.]				257,75	
2.	rzędna terenu projektowanego      [m n.p.m.]	266,00	263,30	261,80	259,30	
3.	rzędna wierzchu pompowni          [m n.p.m.]	266,20	263,50	262,00	259,50	
4.	rzędna dna kanału dopływowego do pompowni [m n.p.m.]	261,47
263,31	259,44	257,26	255,59	
5.	rzędna poziomu alarmowego                 [m n.p.m.]	261,45	259,40	257,25	255,55	
6.	rzędna poziomu załączenia pompy
[m n.p.m.]	261,25	259,20	257,05	255,35	
7.	rzędna poziomu wyłączenia pompy
[m n.p.m.]	260,75	258,65	256,55	254,80	
8.	rzędna dna pompowni [m n.p.m.]	260,12	257,64	253,84	255,61	
9.	wysokość całkowita pompowni [m]	6,15	5,90	6,43	5,70	
10.	średnica wewnętrzna płaszcza pompowni [mm]	2000	1500	1500	1500	
11.	średnica zewnętrzna płaszcza pompowni [mm]	2180	1600	1600	1600	
12.	średnica pierścienia wyporowego 
[mm]	2800	2300	2300	2300	
13. 	wysokość pierścienia wyporowego
[m]	2,01	2,10	0,51	0,58	

Instalacja tłoczna pompowni stanowi połączenie kolana stopowego każdej pompy                       z rurociągiem tłocznym wewnątrz pompowni. W skład instalacji wchodzą:
•	przewody rurowe, wykonane ze stali nierdzewnej: Dn 80 oraz 100 mm łączone                        na kołnierze ze stali nierdzewnej;
•	zawory zwrotne kulowe (samoczyszczące), zabezpieczające przed cofaniem się pompo-wanych ścieków;
•	zasuwy odcinające klinowe miękkouszczelniające, umożliwiające zamknięcie przepływu ścieków;

	2.6. Komory rozprężne, studnie kontrolne i odpowietrzające na rurociągach tłocznych

Przewiduje się włączenie projektowanych rurociągów tłocznych do projektowanych komór  rozprężnych KR. Są to żelbetowe studnie kanalizacyjne f 1000 mm. Ich zadaniem jest zmniejszenie energii strumienia przepompowywanych ścieków, poprzez zainstalowane na wylocie rurociągu tłocznego przesłony z blachy stalowej nierdzewnej grubości 16 mm.
Dla zabezpieczenia rurociągu tłocznego w miejscach załamań przewiduje się zastosowanie bloków oporowych jako prefabrykatów betonowych z betonu klasy B10. 
Dla celów prawidłowej eksploatacji rurociągów tłocznych (konserwacja, prace awaryjno–remontowe) przewiduje się studzienki rewizyjne z kręgów betonowych z czyszczakiem –            Ø 1,0 m. Zlokalizowano je, w  rejonie przejść pod drogami i załamań trasy rurociągów.
Celem odpowietrzania rurociągów tłocznych, w najwyższych punktach ich usytuowania wysokościowego, przewiduje się studnie odpowietrzające.
Studnie te należy wykonać jako typowe studnie z kręgów betonowych Ø1,0 m, w których zamontowane zostaną odpowietrzniki automatyczne  do ścieków  Ø50 mm z zasuwą odcinającą, umożliwiającą ewentualną wymianę odpowietrznika.

	2.7. Przejścia poprzeczne pod drogami

Wszystkie przekroczenia poprzeczne pod drogą krajową oraz drogami powiatowymi, asfaltowymi drogami gminnymi oraz pod rzeką Kamienną należy wykonać przeciskami lub przewiertami czyli bez naruszania konstrukcji jezdni oraz dna rzeki.

	2.7.1. Płozy ślizgowo – dystansowe 
	W celu poprawnego ułożenia rurociągu w rurze ochronnej oraz ułatwienia wsuwania
i wysuwania rur oraz stabilizowania rur wewnątrz przecisku – należy zastosować płozy dystansowe (ślizgowe). Dla rur o średnicach 160 – 360 mm przewiduje się zastosowanie płóz ślizgowych typu „L”, natomiast dla rur o średnicach 22 - 171 mm płóz ślizgowych typu „B”.
Płozy typu „L”
•	wysokość płozy: 40, 60 mm
•	szerokość płozy: 125 mm;
•	materiał: PEHD, stal nierdzewna;
•	temperatura pracy: od -20 do +80ºC;
•	odległość pomiędzy płozami: 1,5 m (0,15 m od początku i od końca przepustu);
•	maksymalne statyczne obciążenie obwodu: 2500 N.
Montaż polega na zatrzaskowym połączeniu odpowiedniej ilości elementów z tworzywa sztucznego  zgodnie z tabelą poniżej:

Średnica zewnętrzna rury przewodowej	Ilość elementów	
160-179	8 elementów	
180-199	9 elementów	
200-220	10 elementów	
241-260	12 elementów	

Po nałożeniu płozy na rurociąg, należy połączyć oba końce dwiema śrubami, a następnie równomiernie dokręcić nakrętki powodując zaciśnięcie płozy na obwodzie rury.

Płozy typu „B”
•	wysokość płozy: 24, 34 mm
•	szerokość płozy: 110 mm
•	materiał: PE HD, stal nierdzewna;
•	temperatura pracy: od -20 do +80ºC
•	odległość pomiędzy płozami: 1,5 m (0,15 m od początku i od końca przepustu);
•	maksymalne statyczne obciążenia obwodu: 1000 N.
Montaż polega na założeniu płozy na rurę i przykręceniu dwóch opasek ślimakowych. Zakres średnic płóz typu „B” przedstawia poniższa tabela:

	2.7.2. Manszety uszczelniające
	Końcówki rury ochronnej należy zabezpieczyć poprzez zamontowanie (nałożenie) manszet uszczelniających – od strony komory roboczej i szybu wylotowego.
Manszety wykonane są w postaci rękawa zaciskowego na rurach za pomocą dwóch opasek ślimakowych.
Parametry techniczne manszet:
•	materiał: elastomer EPDM;
•	opaska zaciskowa  - ze stali nierdzewnej;
•	temperatura pracy: -30ºC do +100ºC

	2.8. Przekroczenie rzeki Kamiennej
Projektuje się przekroczenie rzeki Kamiennej w km: 136 + 031 w msc. Bliżyn – kanałem grawitacyjnym metodą przewiertu.
•	w przejściu pod rzeką zastosowano rury z PVC lub PE o średnicy f 250 mm w rurze ochronnej stalowej f 508,0x11 mm o długości L = 24,0 m,
•	odległość pomiędzy dnem rzeki a górą rury osłonowej wynosi h = ca 1,70 m,
•	długość projektowanego przewiertu wynosi L = ca 24,0 mb,
•	przestrzeń pomiędzy rurą ochronną i przewodową uszczelnić manszetami wykonanymi
z elastomeru typu NBR
•	rury przewodowe w przejściu pod rzeką powinny posiadać zabezpieczenie przed przesunięciem,
•	po wykonaniu przewiertu teren należy doprowadzić do stanu pierwotnego

	2.9. Beton
	2.9.1. Cement 
Do betonu należy zastosować cement 32,5 lub 42,5 wg PN-EN 197-1
	2.9.2. Kruszywo
Do betonu należy zastosować kruszywo zgodne z normą PN-B-06712. Marka kruszywa nie może być niższa niż klasa betonu. (np. B-30 – marka min. 30)

	2.10. Zaprawa cementowa
Zaprawa cementowa powinna odpowiadać wymaganiom PN-B-14501.

	2.11. Składowanie materiałów
	2.11.1. Rury kanałowe

	Magazynowane rury powinny być zabezpieczone przed szkodliwymi działaniami promieni słonecznych (temperatura nie wyższa niż 400 C) i opadami atmosferycznymi. Dłuższe składowanie rur powinno odbywać się w pomieszczeniach zamkniętych lub zadaszonych. Rur
z PVC-U nie wolno nakrywać uniemożliwiając przewietrzanie. 
Rury o różnych średnicach i grubościach winny być składowane odrębnie, a gdy nie jest to  możliwe, rury o grubszej ściance winny znajdować się na spodzie.
Rury powinny być składowane na równym podłożu na podkładach i przekładkach drewnianych, a wysokość stosu nie powinna przekraczać 1,5 m. Sposób składowania nie może powodować nacisku na kielichy rur powodując ich deformację.
Kształtki, złączki i inne materiały (uszczelki, środki do czyszczenia itp.) powinny być składowane w sposób uporządkowany, z zachowaniem wyżej wymienionych środków ostrożności.

	2.11.2. Kręgi 
Kręgi można składować  na powierzchni nieutwardzonej pod warunkiem, że nacisk kręgów przekazywany na grunt nie przekracza 0,5 MPa. Przy składowaniu wyrobów w pozycji wbudowania, wysokość składowania nie powinna przekraczać 1,8 m. Składowanie powinno umożliwić dostęp do poszczególnych stosów wyrobów lub pojedynczych kręgów.

	2.11.3. Cegła kanalizacyjna

Cegła kanalizacyjna może być składowana na otwartej przestrzeni, na powierzchni utwardzonej z odpowiednimi spadkami umożliwiającymi odprowadzenie wód opadowych. Cegły w miejscu składowania powinny być ułożone w jednostkach ładunkowych lub luzem w stosach albo pryzmach. Jednostki ładunkowe mogą być ułożone jedne na drugich maksymalnie
w 3 warstwach, o łącznej wysokości nie przekraczającej 3,0 m. Przy składowaniu cegieł luzem maksymalna wysokość stosów i pryzm nie powinna przekraczać 2,2 m.

	2.11.4. Włazy kanałowe i stopnie

Włazy kanałowe i stopnie powinny być składowane z dala od substancji działających korodująco. Włazy powinny być posegregowane wg klas. Powierzchnia składowania powinna być utwardzona i odwodniona.  

	2.11.5. Kruszywo
Kruszywo należy składować na utwardzonym i odwodnionym podłożu w sposób zabezpieczający je przed zanieczyszczeniem i zmieszaniem z innymi rodzajami i frakcjami kruszyw. 

	3. Sprzęt
	3.1. Ogólne wymagania dotyczące sprzętu
Wykonawca jest zobowiązany do używania jedynie takiego sprzętu, który nie spowoduje niekorzystnego wpływu na jakość wykonywanych robót. Sprzęt używany do robót powinien być zgodny z ofertą Wykonawcy i powinien odpowiadać pod względem typów i ilości wskazaniom zawartym w SST lub projekcie organizacji robót, zaakceptowanym przez Inspektora Nadzoru;                w przypadku braku ustaleń w wymienionych wyżej dokumentach, sprzęt powinien być uzgodniony i zaakceptowany przez Inspektora Nadzoru. Sprzęt będący własnością Wykonawcy lub wynajęty do wykonania robót ma być utrzymywany w dobrym stanie i gotowości do pracy. Powinien być zgodny z normami ochrony środowiska i przepisami dotyczącymi jego użytkowania. Wykonawca dostarczy Inspektorowi nadzoru kopie dokumentów potwierdzających dopuszczenie sprzętu do użytkowania i badań okresowych, tam gdzie jest to wymagane przepisami. Wykonawca będzie konserwować sprzęt jak również naprawiać lub wymieniać sprzęt niesprawny.
Jeżeli dokumentacja projektowa lub SST przewidują możliwość wariantowego użycia sprzętu przy wykonywanych robotach, Wykonawca powiadomi Inspektora Nadzoru o swoim zamiarze wyboru i uzyska jego akceptację przed użyciem sprzętu. Wybrany sprzęt, po akceptacji Inspektora Nadzoru, nie może być później zmieniany bez jego zgody. Jakikolwiek sprzęt – maszyny, urządzenia i narzędzia nie gwarantujące zachowania warunków umowy, zostaną przez Inspektora Nadzoru zdyskwalifikowane i nie dopuszczone do robót.

	3.2. Sprzęt do wykonania kanalizacji sanitarnej
Wykonawca przystępujący do wykonania kanalizacji sanitarnej powinien wykazać się możliwością korzystania z następującego sprzętu:
•	żurawi budowlanych samochodowych,
•	koparek przedsiębiernych,
•	samochodów samowyładowczych,
•	samochodów skrzyniowych
•	spycharek kołowych lub gąsienicowych,
•	dźwigu samochodowego,
•	podnośników widłowych,
•	beczkowozów,
•	sprzętu do zagęszczania gruntu (zagęszczarka jedno i dwupłytowa),
•	wciągarek mechanicznych,
•	wibromłotu,
•	ubijaków spalinowych lub walca wibracyjnego,
•	pomp spalinowych, dwuprzeponowych,
•	mechanicznych urządzeń do przecinania rur tj łańcuchy i obręcze.
•	przewodów do odprowadzania wody z wykopów,
•	agregatów prądotwórczych przewoźnych,
•	niwelatora, teodolitu z pomocniczymi urządzeniami,
•	taśmy mierniczej,
•	urządzeń do wykonywania połączeń wciskowych,
•	kompletu narzędzi do odcinania rur i fazowania bosego końca,
•	podbijaków drewnianych do rur,
•	betoniarki
Sprzęt montażowy i środki transportu muszą być w pełni sprawne i dostosowane do technologii             i warunków wykonywania robót. 

4. Transport
	
4.1. Ogólne wymagania dotyczące transportu. 

Wykonawca jest zobowiązany do stosowania jedynie takich środków transportu, które nie wpłyną niekorzystnie na jakość wykonywanych robót i właściwości przewożonych materiałów. Liczba środków transportu powinna zapewniać prowadzenie robót zgodnie z zasadami określonymi w dokumentacji projektowej, SST i wskazaniach Inspektora Nadzoru, w terminie przewidzianym umową. Przy ruchu na drogach publicznych pojazdy będą spełniać wymagania dotyczące przepisów ruchu drogowego w odniesieniu do dopuszczalnych nacisków na oś
i innych parametrów technicznych. Środki transportu nie spełniające tych warunków mogą być dopuszczone przez Inspektora Nadzoru, pod warunkiem przywrócenia stanu pierwotnego użytkowanych odcinków dróg na koszt Wykonawcy.
Ruch środków transportu obok wykopów powinien odbywać się poza granicą klina naturalnego odłamu gruntu wyznaczonymi drogami technologicznymi. Rozładowanie materiałów będzie dokonywane z zachowaniem środków ostrożności zapobiegających uszkodzeniu materiałów.

	 4.2. Transport rur 

Rury mogą być przewożone dowolnymi środkami transportu w sposób zabezpieczający je przed uszkodzeniem lub zniszczeniem. Wykonawca zapewni przewóz rur w pozycji poziomej wzdłuż środka transportu i zabezpieczy wyroby przewożone w pozycji poziomej przed przesuwaniem               i przetaczaniem pod wpływem sił bezwładności występujących w czasie ruchu pojazdów. Przy wielowarstwowym układaniu rur górna warstwa nie może przewyższać ścian środka transportu więcej niż o 1/3 średnicy zewnętrznej wyrobu. Pierwszą warstwę rur należy układać na podkładach drewnianych, zaś poszczególne warstwy w miejscach stykania się wyrobów należy przekładać materiałem wyściółkowym (o grubości warstwy od 2 do 4 cm po ugnieceniu).

	4.3. Transport kręgów

Transport kręgów powinien odbywać się samochodami w pozycji wbudowania lub prostopadle do pozycji wbudowania. Dla zabezpieczenia przed uszkodzeniem przewożonych elementów, Wykonawca dokona ich usztywnienia przez zastosowanie przekładek, rozporów i klinów
z drewna, gumy lub innych odpowiednich materiałów. Podnoszenie i opuszczanie kręgów
o średnicach 1,0 m i 1,2 m należy wykonać za pomocą minimum trzech lin zawiesia rozmieszczonych równomiernie na obwodzie prefabrykatu.
Środki transportu przeznaczone do kołowego przewozu poziomego prefabrykatów powinny być wyposażone w urządzenia zabezpieczające przed możliwością przesunięcia się prefabrykatu oraz przed możliwością zachwiania równowagi środka transportowego.
Przy transporcie prefabrykatów w pozycji poziomej na kołowym środku transportowym prefabrykaty powinny być układane na elastycznych przekładkach ułożonych w pionie pod uchwytami montażowymi.
Liczba prefabrykatów ułożonych na środku transportowym powinna być dostosowana do wytrzymałości betonu i warunków zabezpieczenia ich przed uszkodzeniem.

	4.4. Transport cegły kanalizacyjnej

Cegła kanalizacyjna może być przewożona dowolnymi środkami transportu w jednostkach ładunkowych lub luzem. Jednostki ładunkowe układać na środkach transportu samochodowego            w jednej warstwie. Cegły transportowane luzem należy układać na środkach przewozowych ściśle jedne obok drugich, w jednakowej liczbie warstw na powierzchni środka transportu. Wysokość ładunku nie powinna przekraczać wysokości burt. Załadunek i wyładunek cegły w jednostkach ładunkowych powinien się odbywać mechanicznie za pomocą urządzeń wyposażonych w osprzęt kleszczowy, widłowy lub chwytakowy. Załadunek i wyładunek wyrobów przewożonych luzem powinien odbywać się ręcznie przy użyciu przyrządów pomocniczych. 

	4.5. Transport włazów kanałowych

Włazy kanałowe mogą być transportowane dowolnymi środkami transportu w sposób zabezpieczony przed przemieszczaniem i uszkodzeniem. Włazy typu ciężkiego mogą być przewożone luzem, natomiast typu lekkiego należy układać na paletach po 10 szt. i łączyć taśmą stalową.

	4.6. Transport mieszanki betonowej

Do przewozu mieszanki betonowej Wykonawca zapewni takie środki transportowe, które nie spowodują segregacji składników, zmiany składu mieszanki, zanieczyszczenia mieszanki                     i obniżenia temperatury przekraczającej granicę określoną w wymaganiach technologicznych.

	4.7. Transport kruszyw

Kruszywa mogą być przewożone dowolnymi środkami transportu,w sposób zabezpieczający je przed zanieczyszczeniem i nadmiernym zawilgoceniem. 

	4.8. Transport cementu i jego przechowywanie 

Transport cementu i przechowywanie powinny być zgodne z BN-88/6731-08.

Transport innych (nie wymienionych wyżej) materiałów powinien być zgodny z zaleceniami producenta i Polskimi Normami oraz przepisami BHP.

	5. Wykonanie robót
	5.1. Ogólne zasady wykonania robót

Wykonawca jest odpowiedzialny za prowadzenie robót zgodnie z warunkami umowy oraz za jakość stosowanych materiałów i wykonywanych robót, za ich zgodność z dokumentacją projektową, wymaganiami SST, projektem organizacji robót opracowanym przez Wykonawcę oraz poleceniami Inspektora Nadzoru. Wykonawca jest odpowiedzialny za stosowanie metody wykonywania robót. Wykonawca jest odpowiedzialny za dokładne wytyczenie w planie
i wyznaczenie wysokości wszystkich elementów robót zgodnie z wymiarami i rzędnymi określonymi w dokumentacji projektowej lub przekazanymi na piśmie przez Inspektora Nadzoru. Błędy popełnione przez Wykonawcę w wytyczeniu i wyznaczaniu robót zostaną, usunięte przez Wykonawcę na własny koszt, z wyjątkiem, kiedy dany błąd okaże się skutkiem błędu zawartego w danych dostarczonych Wykonawcy na piśmie przez Inspektora Nadzoru. Sprawdzenie wytyczenia robót lub wyznaczenia wysokości przez Inspektora Nadzoru nie zwalnia Wykonawcy z odpowiedzialności za ich dokładność. Decyzje Inspektora Nadzoru dotyczące akceptacji lub odrzucenia materiałów i elementów robót będą oparte na wymaganiach określonych w dokumentach umowy, dokumentacji projektowej i w SST, a także w normach
i wytycznych. Przy podejmowaniu decyzji Inspektor Nadzoru uwzględni wyniki badań materiałów i robót, rozrzuty normalnie występujące przy produkcji i przy badaniach materiałów, doświadczenia z przeszłości, wyniki badań naukowych oraz inne czynniki wpływające na rozważaną kwestię. Polecenia Inspektora Nadzoru powinny być wykonywane przez Wykonawcę w czasie określonym przez Inspektora Nadzoru, pod groźbą zatrzymania robót. Skutki finansowe z tego tytułu poniesie Wykonawca.

	5.2. Roboty przygotowawcze

Przed przystąpieniem do wykonania robót ziemnych sprzętem mechanicznym należy sprzętem ręcznym wykonać tzw. wykopy kontrolne celem dokładnego zlokalizowania istniejącego uzbrojenia podziemnego terenu oraz jego inwentaryzacji geodezyjnej. W przypadku stwierdzenia odstępstwa  w rzędnych posadowienia uzbrojenia istniejącego należy natychmiast powiadomić
o tym fakcie projektanta, który w ramach zleconego nadzoru autorskiego podejmie decyzję
o możliwości podjęcia prac. Należy również zawiadomić użytkowników istniejącego uzbrojenia terenu o przystąpieniu do robót w pobliżu uzbrojenia.
Oś rurociągu powinna zostać oznaczona w trwały i widoczny sposób, przez zainstalowanie łańcucha reperów roboczych. Poszczególne punkty osi trasy powinny zostać zaznaczone przy pomocy kołków osiowych z gwoźdźmi. Kołki osiowe powinny być wbijane na obu stronach wykopu, tak aby było możliwe odtworzenie osi wykopu podczas wykonywania wykopu. Ponadto w zakres robót przygotowawczych wchodzą: 
•	usunięcie humusu spycharką i ułożenie w pryzmy, poza zasięgiem robót, 
•	wykonanie przekopów kontrolnych celem ustalenia rzeczywistych rzędnych posadowienia               i przebiegu istniejącego uzbrojenia podziemnego, pod nadzorem ich użytkowników  (porównać z Dokumentacją Projektową),
•	wyznaczyć w terenie miejsca składowania poszczególnych materiałów oraz drogi dowozu do strefy montażowej,
•	teren budowy ogrodzić i zabezpieczyć wg potrzeb dla ruchu pieszego i kołowego za pomocą znaków drogowych, oświetlenia, mostków przejściowych i przejazdowych.  

	5.3. Roboty ziemne

Wykopy pod kanały i rurociąg tłoczny wykonywane będą w 70 sprzętem mechanicznym
i w 30 sposobem ręcznym. Na trasie projektowanych kanałów przewidziano wykonanie wykopów ciągłych wąskoprzestrzennych o ścianach pionowych odeskowanych i rozpartych
(z wyjątkiem odcinków wykonanych metodą bezwykopową). Rozstaw rozpór w planie
i wysokości należy tak zaplanować, aby istniała możliwość wsuwania pomiędzy rozporami rur na dno wykopu. Podczas wykonywania wykopów nie należy naruszać struktury gruntu rodzimego. Wykonanie wykopów sprzętem ręcznym należy prowadzić przede wszystkim 
w miejscach dużego zagęszczenia istniejącego uzbrojenia oraz w pobliżu budynków. Generalnie ziemia z wykopów na odkład. Nadmiar ziemi z wykopów należy wywieźć na odległość do 15 km w miejsce wskazane przez Inwestora. Dowóz materiału na obsypkę i podsypkę kanału z odległości do 15 km. Materiał do zasypki przewodów, sposób jej wykonania oraz wymagania co do jej wykonania i kontroli określono w normach BN-62/8836, PN68/B-06050 oraz w „Warunkach technicznych wykonania i odbioru robót budowlano – montażowych – tom II – instalacje sanitarne i przemysłowe”. Podczas wykonywania zasypu należy zwrócić uwagę na staranne zagęszczenie gruntu w tzw. pachwinach rur. W miejscu złączy kielichowych należy wykonać dołki montażowe o głębokości około 10 cm w celu umożliwienia wepchnięcia bosego końca rury w kielich kształtki. Ułożony odcinek rury kanałowej po uprzednim sprawdzeniu prawidłowości spadku wymaga zastabilizowania przez wykonanie obsypki ochronnej z gruntu klasy II żwiru przynajmniej na wysokości 15 cm ponad wierzch rury (w końcowej fazie robót obsypkę uzupełnia się do wysokości 30 cm ponad wierzch rury piaskiem). Całość robót ziemnych, a zwłaszcza w pobliżu istniejącego pod- i nadziemnego uzbrojenia wykonać 
z zachowaniem maksymalnej ostrożności oraz wszelkich obowiązujących przepisów branżowych i BHP.
Uwaga! Wykonać sprzętem ręcznym wykopy:
 - na działce nr 759/1 na odcinku ok. 46,0m;
- na działce nr 794/4 na odcinku ok. 30,0 m oraz zwrócić szczególną uwagę na biegnący przez działkę drenaż;

	5.4. Przygotowanie podłoża

Przy budowie przewodów kanalizacyjnych stosowane są wykopy wąskoprzestrzenne o ścianach pionowych, odeskowanych i rozpartych (wykopy do 4,0 m). Uwzględniając warunki wykonania późniejszej obsypki, obudowę ścian wykopu w strefie ochronnej rury zaleca się wykonywać
z desek o szerokości 10-15 cm. Rozdeskowywanie wykopu w strefie rurociągu należy wykonać równolegle z zagęszczeniem obsypki, wyjmując kolejną deskę przed zagęszczeniem następnej warstwy. 
W miejscach gdzie wykopy są głębsze niż 4,0 m należy zastosować umocnienie obudową słupowo-płytową z rozporami rolkowymi OWS-7 AN dla wykopów max. do 6,3 m.  

Obudowa wykopów OWS 7AN obejmuje następujące elementy składowe:
     - płyta płetwowa dł. 3,92 m x wys. 2,4 m
     - płyta płetwowa nadstawowa dł. 3,92 m x wys. 1,5 m
     - słup dwuprowadnicowy do rozpory rolkowej H -  6,0 m
     - rozpora rolkowa kpl.
     - wstawki rozpory
     - łącznik płyty
     - sworznie i zawleczki

Przy odspajaniu gruntu, profilowaniu dna wykopu oraz układaniu rur należy stosować się do poniższych zaleceń:
1.	Wykop należy rozpocząć od najniższego punktu, aby zapewnić grawitacyjny odpływ wody z wykopu w dół po jego dnie,
2.	Spód wykopu wykonywanego ręcznie należy pozostawić na poziomie wyższym od projektowanego o około 5 cm, a w gruntach nawodnionych o około 20 cm wyższym,
3.	Przy wykopie wykonywanym mechanicznie należy pozostawić warstwę gruntu ponad projektowaną rzędną dna wykopu o grubości co najmniej 20 cm, niezależnie od rodzaju gruntu. Nie wybraną warstwę gruntu należy usunąć z dna wykopu najlepiej sposobem ręcznym,
4.	Z dna wykopu należy usunąć kamienie i grudy, dno wyrównać, a następnie przystąpić do wykonywania podłoża, zgodnie z dokumentacją techniczną,
5.	W trakcie wykonywania robót ziemnych nie wolno dopuścić do naruszenia, rozluźnienia, rozmoczenia lub zamarznięcia rodzimego podłoża w dnie wykopu. W tym celu prace ziemne należy prowadzić starannie, możliwie szybko, nie trzymając zbyt długo otwartego wykopu,
6.	Grunty naruszone należy usunąć z dna wykopu, zastępując je wykonaniem podłoża wzmocnionego w postaci zagęszczonej ławy piaskowej o grubości (po zagęszczeniu) co najmniej 20 cm. Ten sam rodzaj podłoża należy wykonać w sytuacji, kiedy doszło do przegłębienia dna wykopu, tj. wybrania warstwy gruntu poniżej projektowanego poziomu posadowienia rurociągu,
7.	Podłoże wraz z warstwą wyrównawczą należy profilować w miarę układania kolejnych odcinków rurociągu,
8.	Przewód po ułożeniu powinien ściśle przylegać do podłoża na całej swej długości na co najmniej 1/4 swego obwodu tzn. należy bardzo starannie zagęścić grunt,
9.	Niedopuszczalne jest podkładanie pod rury kawałków drewna, kamieni lub gruzu w celu uzyskania odpowiedniego spadku rurociągu lub wyrównywania kierunku obudowy przewodów,
10.	Do budowy przewodu stosować tylko elementy nie wykazujące uszkodzeń na ich powierzchniach (np. wgnieceń, pęknięć, rys)  

	5.5. Roboty montażowe
	5.5.1. Rury

Roboty montażowe należy wykonać w suchym wykopie. Dno wykopu wykonać w spadku zgodnie z profilem podłużnym. Budowę danego odcinka sieci kanalizacyjnej należy rozpocząć od rozmieszczenia w planie, a następnie zastabilizowania sytuacyjno – wysokościowego wszystkich punktów węzłowych przewidzianych w dokumentacji. Po wstępnym rozmieszczeniu rur w wykopie należy przystąpić do montażu rurociągu. Montaż należy prowadzić zgodnie 
z projektowanym spadkiem pomiędzy węzłami od punktu o rzędnej niższej do wyższej. Rury przed ich bezpośrednim układaniem należy wewnątrz i na stykach starannie oczyścić. Ułożona rura powinna ściśle przylegać do podłoża na całej długości. Będą to połączenia zapewniające pełną szczelność realizowanej kanalizacji.
Odbioru robót montażowych dokonać zgodnie z normą PN-92/B-10735 „Przewody kanalizacyjne. Wymagania i badanie przy odbiorze”.

	5.5.2. Włazy kanałowe

Na studzienkach należy zastosować włazy kanałowe żeliwne Ø 600 mm wg PN-EN 124:2003 r.

	5.5.3. Skrzyżowania projektowanych przewodów z istniejącym uzbrojeniem

Wszystkie napotkane przewody podziemne na trasie wykonywanego wykopu krzyżujące się lub biegnące równolegle z wykopem, powinny być zabezpieczone przed uszkodzeniem, a w razie potrzeby podwieszone w sposób zapewniający ich eksploatację. Dotyczy to wszystkich kolizji
z przewodami wodociągowymi, telekomunikacyjnymi, przewodami eNN i eSN oraz przewodami gazowymi. Należy przewidzieć dodatkowe kolizje, które nie zostały wykazane na mapach zasadniczych, które mogą wystąpić w trakcie prowadzenia robót lub które zostaną stwierdzone próbnymi wykopami.

	5.5.4. Zasypanie wykopów i ich zagęszczenie 

Do wykonywania wypełnienia wykopu nad strefą ochronną rurociągu można przystąpić po dokonaniu kontroli stopnia zagęszczenia obsypki. Kontrola taka powinna być przeprowadzona przez uprawnioną jednostkę geotechniczną. Zasypkę rurociągu należy wykonać z takiego materiału i w taki sposób, aby spełniać warunki stawiane przy rekonstrukcji danego terenu (drogi, pobocza, chodniki). Do zasypki można użyć gruntu rodzimego, o ile odpowiada warunkom podanym w dokumentacji technicznej. Do zasypki nie należy używać gruntu zawierającego duże kamienie i głazy. Rozbiórka ewentualnego odeskowania wykopu powinna następować równolegle z zasypką, przy zachowaniu szczególnej ostrożności, ze względu na możliwość obsunięcia się ścian wykopu.
5.5.5. Odtworzenie nawierzchni

Należy przewidzieć odtworzenie nawierzchni asfaltowej oraz nawierzchni z kostki brukowej.
Szczególną uwagę należy zwrócić na odtworzenie nawierzchni na działkach:
- nr 1681 (ul. Rudowskiego) – odtworzenie nawierzchni asfaltowej o powierzchni 500m2;
- nr 854, 681 (ul. Sobieskiego) – odtworzenie nawierzchni asfaltowej o powierzchni 1200m2;
- nr 1087/2 (ul. Henryków) – odtworzenie chodnika o powierzchni 470m2;
- nr 1728 (ul. Opary) – odtworzenie nawierzchni asfaltowej o powierzchni 1240m2;
- nr 1088 (ul. Zafabryczna) – odtworzenie nawierzchni asfaltowej o powierzchni 470m2;
- nr 959 i 873 (ul. Staszica) – odtworzenie nawierzchni asfaltowej o powierzchni 1328m2;
- nr 1476 (ul. Wąska) – odtworzenie nawierzchni asfaltowej o powierzchni 960m2;
- nr 321 (ul. Zgodna) – odtworzenie nawierzchni asfaltowej o powierzchni 908m2;
- nr 1541/1 (ul. VI w. Bliżyna) – odtworzenie nawierzchni asfaltowej o powierzchni 64m2;
- nr 199 (ul. Kamienna) – odtworzenie nawierzchni asfaltowej o powierzchni 120m2;
- nr 830/9 – odtworzenie nawierzchni z kostki brukowej ok. 6 m2;
- nr 1709 – odtworzenie nawierzchni z kostki brukowej ok. 30 m2;
- nr 759/1 – wjazd z kostki, do odtworzenia ok. 15 m2;
- nr 768/4 – odtworzenie nawierzchni brukowej ok. 172,5 m2 (wysypać kruszywem);
- nr 872/19 – przed blokiem mieszkalnym odtworzyć kostkę brukową ok. 350 m2;
- nr 819 (ul. Szydłowiecka) – odtworzenie chodnika na długości ok. 26,0 m;
- nr 794/4 – odtworzenie nawierzchni z kostki brukowej ok. 60m2;
- nr 1541/5 – odtworzenie nawierzchni kruszywem na powierzchni ok. 50m2.

5.5.6. Odwodnienie wykopów

Sposób odwodnienia wykopów ustalony został w oparciu o analizę warunków geologiczno-inżynierskich i wnioski przedstawione w dokumentacji geotechnicznej. 
Wodę gruntową stwierdzono w 25 otworach geologicznych na gł. 0,4 – 3,6 m z tym, 
że w 6 otworach stwierdzono jedynie sączenie wody. Stwierdzony poziom wód gruntowych jest uzależniony od opadów atmosferycznych i wykazuje wahania. W okresie roztopów                       i długotrwałych opadów atmosferycznych, mogą się gromadzić większe ilości wód. 
Z analizy warunków gruntowo – wodnych wynika, że odwodnieniu podlegać będą wykopy  pod kanały grawitacyjne oraz  rurociąg tłoczny - na odcinkach wyszczególnionych poniżej: 
a)	KS1A (AV.29 ÷ S1A14):   L = 234,0 m;
b)	KS1A (SA24 ÷ S1A32):    L = 223,0 m;
c)	KS1I (AI.35 ÷ S1I18):  L = 303,0 m;
d)	KS1J (S1I3 ÷ S1J9):  L = 159,0 m;
e)	KS2 (BI.0 ÷ S2-1):  L = 40,0 m;
f)	KS2 (S2-1 ÷ S2-40):  L = 1258,0 m;
g)	KS2A (S2-9 ÷ S2A4):  L = 123,0 m;
h)	KS2B (S2-13 ÷ S2B27):    L = 832,0 m;
i)	KS3 (P3 ÷ S3-30):  L = 636,0 m;
j)	KS3A (P3 ÷ S3A11):  L = 230,0 m;
k)	KS3G (S3-20 ÷ S3G11):  L = 182,0 m;
l)	KS36 (S36-38 ÷ S36-55): L = 536,0 m;
m)	KS36A (S36-3 ÷ S36A9): L = 316,0 m:
n)	KS36A (S36A9 ÷ S36A25):  L = 397,0 m;
o)	KS36B (S36A3 ÷ S36B18):  L = 468,0 m;
p)	KS36C (S36-3 ÷ S36C7):  L = 123,0 m;
q)	KS36a (P36a ÷ S36a8):  L = 198,0 m;
r)	KS36a (S36a36 ÷ S36a42):  L = 206,0 m;
s)	KS36aA (S36a15 ÷ S36aA11):  L = 285,0 m;
t)	KS36aB (S36aA4 ÷ S36aB4):  L = 58,0 m;
u)	KS36aD (S36a17 ÷ S36aD6): L = 156,0 m;
v)	RT7 (hm: 3+66,5 ÷ 4+61,5):  L = 95,0 m;
w)	RT36 (hm: 5+43,0 ÷ 7+45,0):  L = 202,0 m.

Ogólna długość wykopów podlegających odwodnieniu wynosi – L = 7.260,0 m.
Odwodnienie wykopów przewiduje się w zależności od wielkości wymaganej 
do osiągnięcia depresji:
a)  sposobem powierzchniowym – drenażem przy depresji s  1,0 m. Będzie ono polegało 
     na ułożeniu dwóch rzędów sączków ceramicznych (drenów) lub rur PE perforowanych 
     Ø 10 cm w 20 cm warstwie filtracyjnej złożonej z mieszaniny tłucznia kamiennego 
     i piasku (w stosunku 1 : 1). Na ciągach drenarskich wykonane zostaną studnie zbiorcze 
     z kręgów betonowych Ø 0,80 m, w rozstawie max. 50,0 m.
     Odprowadzenie wód drenażowych nastąpi pompami przeponowymi o napędzie 
     spalinowym i wydajności Q = 36,0 m3/h. Odprowadzenie wody od pomp poprzez osadniki
     piasku, z kręgów betonowych Ø 0,80 m, rurociągiem z rur stalowych kołnierzowych 
     Ø 200 mm, ułożonym po powierzchni terenu do odbiorników.
     Po zakończeniu robót montażowych, a przed zasypką wykopu, sączki drenarskie winny
     być poprzerywane ekranami z iłu lub dobrze ubitej gliny plastycznej co ok. 30,0 m – 
     w celu zabezpieczenia gruntu przed stałym odwodnieniem        
     W ten sposób przewiduje się odwodnienie odcinków wykopów wym. w p-kcie a ÷ d, 
     f ÷ j, l, n ÷ q, v ÷ w o długości łącznej – L = 6.017,0 m.
b)  za pomocą igłofiltrów – przy depresji powyżej 1,0 m. Igłofiltry 52 mm wpłukiwane
     będą  po jednej stronie wykopu liniowego w rozstawie co 1 m. Zakłada się odwodnienie
     instalacją igłofiltrową z agregatem jednopompowym AS-78 w wersji spalinowej, 
     o wydajności Qmax = 52 m3/h, wytwarzającym podciśnienie 9,5 m sł. w. Wysokość
     tłoczenia Ht = 10 m sł. w. Moc silnika N = 5,5 kW. Długość igieł: 5,0 - 8,0 m.
     Maksymalna ilość igieł w zestawie: 50 szt. Na odcinku roboczym L= 150,0m przyjęto
     razem 3 zestawy igłofiltrów. Woda odpompowana z wykopu odprowadzana będzie 
     do odbiornika przy pomocy rurociągu tymczasowego z rur stalowych Ø 200 mm,
     łączonych na kołnierze, ułożonych po powierzchni terenu. Przewiduje się jednoczesną
     pracę  3 pomp do igłofiltrów. 
     W ten sposób przewiduje się odwodnienie odcinków wykopów wym. w p-kcie e, k, m,
     r ÷ u o długości łącznej – L = 1.243,0 m.

Odbiornikami wód gruntowych pochodzących z odwodnienia wykopów będą:
a)	Rzeki: Kamienna, Kuźniczka i Kobylanka;
b)	rowy naturalne i rowy przydrożne drogi krajowej i dróg powiatowych i gminnych, zlokalizowane w obszarze inwestycji.
Wodę odpompowaną z wykopów należy odprowadzić tymczasowymi rurociągami z rur stalowych kołnierzowych Ø 200 mm, ułożonych na powierzchni terenu.

Obliczenie ilości godzin pompowania
Odwodnienie za pomocą drenażu
Ogólna długość wykopów podlegających temu sposobowi odwodnienia wynosi L = 6.017,0 m. Czas wykonywania odwadnianych odcinków ustalono zakładając postęp robót, przy realizacji inwestycji – 20 m/d:
Co = 6017,0 m : (20m/d x 30d/ m-c) = 10 m-cy
Przy założeniu pracy pomp - 12 h/d oraz czas prac odwodnieniowych wynoszący 80% czasu realizacji robót, ilość godzin pompowania wyniesie:   
T = 10 m-cy x 30 d/m-c x 12 h/d x 0,80 =  2.880 h.

Odwodnienie za pomocą igłofiltrów
Ogólna długość wykopów podlegających temu sposobowi odwodnienia wynosi 
L = 1.243,0 m. Czas wykonywania odwadnianych odcinków wyniesie:
Co = 1.243,0 m : (20m/d x 30d/ m-c) = 2,1 m-ca
Przy założeniu pracy pomp - 24 h/d oraz czas prac odwodnieniowych wynoszący 80% czasu realizacji robót, ilość godzin pompowania wyniesie:      
T = 2,1 m-ca x 30 d/m-c x 24 h/d x 0,80 =  1.210 h.

Zestawienie elementów odwodnienia
Odwodnienie drenażowe
•	dreny ceramiczne (rury perforowane PE) Ø 10 cm		                12.034,0 m;
•	warstwa drenażowa							       6.017,0 m;
•	studzienki zbiorcze z kręgów betonowych Ø 0,80 m			           szt. 120;
•	studzienki osadnikowe z kręgów jw.					            szt.120;
•	pompy przeponowe o napędzie spalinowym 			                        3  kpl;
•	ilość godzin pompowania pompami jw.				                     2.880 h;
•	rurociągi tymczasowe  z rur stalowych Ø 200 mm		  	             200 m.
Odwodnienie za pomocą igłofiltrów
•	igłofiltry Ø 52 mm, L = 5-8,0 m		                                                     150 szt.;
•	studzienki osadnikowe z kręgów jw.					               3 szt.;
•	pompa próżniowa APM 80/250–E					               3 szt.;
•	ilość godzin pompowania pompą APM				                       1.210 h;	
•	rurociąg tymczasowy  z rur stalowych Ø 200 mm			              200 m.

UWAGA: Należy uwzględnić, że mogą wystąpić odmienne, niż wskazane
w dokumentacji geotechnicznej, warunki gruntowo - wodne, w zależności od pory roku
i innych okoliczności pogodowych. 	
Decyzję o wykonaniu odwodnienia należy dostosować do rzeczywistych warunków gruntowo – wodnych w czasie prowadzenia prac budowlanych. Realizacja projektowanej inwestycji
winna przebiegać w okresie pogody bezdeszczowej.
Należność dla wykonawcy za pompowanie wody powinna być rozliczana w sposób uzgodniony z Inwestorem.
	6. Kontrola jakości robót
	
6.1. Ogólne zasady kontroli jakości 

Wykonawca jest odpowiedzialny za pełną kontrolę robót i jakość materiałów. Wykonawca zapewni odpowiedni system kontroli, włączając personel, laboratorium, sprzęt, zaopatrzenie
i wszystkie urządzenia niezbędne do pobierania próbek i badań materiałów oraz robót. Przed zatwierdzeniem systemu kontroli Inspektor Nadzoru może zażądać od Wykonawcy przeprowadzenia badań w celu zademonstrowania, że poziom ich wykonywania jest zadowalający. Wykonawca będzie przeprowadzać pomiary i badania materiałów oraz robót
z częstotliwością zapewniającą stwierdzenie, że roboty wykonano zgodnie z wymaganiami zawartymi w dokumentacji projektowej i SST. Minimalne wymagania co do zakresu badań i ich częstotliwości są określone w SST, normach i wytycznych. W przypadku, gdy nie zostały one tam określone Inspektor Nadzoru ustali jaki zakres kontroli jest konieczny, aby zapewnić wykonanie robót zgodnie z umową. Wykonawca dostarczy Inspektorowi nadzoru świadectwa, że wszystkie stosowane urządzenia i sprzęt badawczy posiadają ważną legalizację, zostały prawidłowo wykalibrowane i odpowiadają wymaganiom norm określających procedury badań.
Kontrola jakości robót powinna obejmować następujące badania zgodności z Dokumentacją Projektową: wykopów otwartych, podłoża naturalnego, zasypu przewodu, podłoża wzmocnionego, materiałów, ułożenia przewodów na podłożu, szczelności przewodu na eksfiltrację i infiltrację, zabezpieczenia przewodu i studzienek przed korozją.
Sprawdzenie zgodności z Dokumentacją Projektową polega na porównaniu wykonywanych bądź wykonanych robót z Dokumentacją Projektową.
Wszystkie koszty związane z organizowaniem i prowadzeniem badań materiałów ponosi Wykonawca.

	6.2. Kontrola, pomiary i badania
	6.2.1. Badania przed przystąpieniem do robót

Przed przystąpieniem do robót Wykonawca powinien wykonać badania materiałów do betonu                 i zapraw i ustalić recepturę.

	6.2.2. Kontrola, pomiary i badania w czasie robót
Wykonawca jest zobowiązany do stałej i systematycznej kontroli prowadzonych robót
w zakresie i z częstotliwością określoną w niniejszej SST i zaakceptowaną przez Inspektora Nadzoru.
W szczególności kontrola powinna obejmować:
•	sprawdzenie rzędnych założonych ław celowniczych w nawiązaniu do podanych stałych punktów wysokościowych z dokładnością do 1 cm,
•	badanie zabezpieczenia wykopów przed zalaniem wodą,
•	badanie i pomiary szerokości, grubości i zagęszczenia wykonanej warstwy podłoża
z kruszywa mineralnego lub betonu,
•	badanie odchylenia osi kanału,
•	badanie odchylenia spadku kanału sanitarnego,
•	sprawdzenie zgodności z dokumentacją projektową założenia przewodów i studzienek,
•	sprawdzenie prawidłowości uszczelnienia przewodów,
•	badanie wskaźników zagęszczenia poszczególnych warstw zasypu,
•	sprawdzenie lokalizacji studzienek rewizyjnych,
•	sprawdzenie rzędnych posadowienia studzienek i pokryw włazowych,
•	sprawdzenie zabezpieczenia przed korozją.
Przewód powinien być poddany badaniu w zakresie szczelności na eksfiltrację ścieków
do gruntu i infiltrację wód gruntowych do kanału.
Próba szczelności na eksfiltrację i infiltrację wg PN-EN-1610:2002.

	6.2.3. Dopuszczalne tolerancje i wymagania
•	odchylenie odległości krawędzi wykopu w dnie od ustalonej w planie osi wykopu nie większe niż ± 5cm,
•	odchylenie wymiarów w planie nie powinno być większe niż 0,1 m,
•	odchylenie grubości warstwy podłoża nie powinno przekraczać ± 3 cm,
•	odchylenie szerokości warstwy podłoża nie powinno przekraczać ± 5 cm,
•	odchylenie kanału w planie, odchylenie odległości osi ułożonego kolektora od osi przewodu ustalonej na ławach celowniczych nie powinna przekraczać ± 5 cm,
•	odchylenie spadku ułożonego kanału od przewidzianego w projekcie nie powinno przekraczać -5% projektowanego spadku (przy zmniejszonym spadku) i +10% projektowanego spadku (przy zwiększonym spadku),
•	rzędne pokryw studzienek powinny być wykonane z dokładnością do ± 5 cm.
	
	7. Obmiar robót
	7.1. Ogólne zasady obmiaru robót

Obmiar robót będzie określać faktyczny zakres wykonywanych robót zgodnie z dokumentacją projektową i SST w jednostkach ustalonych w kosztorysie.
Obmiaru robót dokonuje Wykonawca po pisemnym powiadomieniu Inspektora Nadzoru
o zakresie obmierzanych robót i terminie obmiaru, co najmniej na 3 dni przed tym terminem. Wyniki obmiaru będą wpisane do książki obmiarów.
Jakikolwiek błąd lub przeoczenie (opuszczenie) w ilościach podanych w ślepym kosztorysie lub gdzie indziej w SST nie zwalnia Wykonawcy od obowiązku ukończenia wszystkich robót. Błędne dane zostaną poprawione wg instrukcji Inspektora Nadzoru na piśmie.
Obmiar gotowych robót będzie przeprowadzony z częstością wymaganą w celu miesięcznej płatności na rzecz Wykonawcy lub w innym czasie określonym w umowie lub oczekiwanym przez Inspektora Nadzoru projektu.

	7.2. Jednostka obmiarowa

Długości i odległości pomiędzy wyszczególnionymi punktami skrajnymi będą obmierzone poziomo wzdłuż linii osiowej. Jeśli SST właściwie dla danych robót nie wymagają tego inaczej, objętości będą wyliczone w m3 jako długość pomnożona przez średni przekrój. Ilości, które mają być obmierzone wagowo, będą ważone w tonach lub kilogramach zgodnie w wymaganiami SST.

	7.3. Czas przeprowadzenia obmiaru

Obmiary będą przeprowadzone przed częściowym lub ostatecznym odbiorem odcinków robót,
a także w przypadku występowania dłuższej przerwy w robotach. Obmiar robót zanikających przeprowadza się w czasie ich wykonywania. Obmiar robót podlegających zakryciu przeprowadza się przed ich zakryciem. Roboty pomiarowe do obmiaru oraz nieodzowne obliczenia będą wykonane w sposób zrozumiały i jednoznaczny.
Wymiary skomplikowanych powierzchni lub objętości będą uzupełnione odpowiednimi szkicami umieszczonymi na karcie książki obmiarów. W razie braku miejsca szkice mogą być dołączone w formie oddzielnego załącznika do książki obmiarów, którego wzór zostanie uzgodniony z Inspektorem Nadzoru.
	8. Odbiór robót
	8.1. Rodzaje odbiorów robót

W zależności od ustaleń odpowiednich SST, roboty podlegają następującym etapom odbioru:
a) odbiorowi robót zanikających i ulegających zakryciu,
b) odbiorowi częściowemu,
c) odbiorowi ostatecznemu,
d) odbiorowi pogwarancyjnemu.

	8.2. Odbiór robót zanikających i ulegających zakryciu

Odbiór robót zanikających i ulegających zakryciu polega na finalnej ocenia ilości i jakości wykonywanych robót, które w dalszym procesie realizacji ulegną zakryciu.
Odbiór robót zanikających i ulegających zakryciu będzie dokonany w czasie umożliwiającym wykonanie ewentualnych korekt i poprawek bez hamowania ogólnego postępu robót. Odbioru robót dokonuje Inspektor Nadzoru.
Gotowość danej części robót do odbioru zgłasza Wykonawca wpisem do dziennika budowy
i jednoczesnym powiadomieniem Inspektora Nadzoru. Odbiór będzie przeprowadzony niezwłocznie, nie później jednak niż w ciągu 3 dni od daty zgłoszenia wpisem do dziennika budowy i powiadomienia o tym fakcie Inspektora Nadzoru.
Jakość i ilość robót ulegających zakryciu ocenia Inspektor Nadzoru na podstawie dokumentów zawierających komplet wyników badań laboratoryjnych i w oparciu o przeprowadzone pomiary, w konfrontacji z dokumentacją projektową, SST i uprzednimi ustaleniami.

	8.3. Odbiór częściowy

Odbiór częściowy polega na ocenie ilości i jakości wykonanych części robót. Odbioru częściowego robót dokonuje się wg zasad jak przy odbiorze ostatecznym robót. Odbioru robót dokonuje Inspektor Nadzoru.

	8.4. Odbiór ostateczny robót
	8.4.1. Zasady odbioru ostatecznego robót

Odbiór ostateczny polega na finalnej ocenie rzeczywistego wykonania robót w odniesieniu do ich ilości, jakości i wartości.
Całkowite zakończenie robót oraz gotowość do odbioru ostatecznego będzie stwierdzona przez Wykonawcę wpisem do dziennika budowy z bezzwłocznym powiadomieniem na piśmie o tym fakcie Inspektora Nadzoru.
Odbioru ostatecznego robót dokona komisja wyznaczona przez Zamawiającego w obecności Inspektora Nadzoru i Wykonawcy. Komisja odbierająca roboty dokona ich oceny jakościowej na podstawie przedłożonych dokumentów, wyników badań i pomiarów, ocenie wizualnej oraz zgodności wykonania robót z dokumentacją projektową i SST.
W toku odbioru robót komisja zapozna się z realizacją ustaleń przyjętych w trakcie odbiorów robót zanikających i ulegających zakryciu, zwłaszcza w zakresie wykonania robót uzupełniających i robót poprawkowych.
W przypadkach niewykonania wyznaczonych robót poprawkowych lub robót uzupełniających
w warstwie ścieralnej lub robotach wykończeniowych, komisja przerwie swoje czynności i ustali nowy termin odbioru ostatecznego.
W przypadku stwierdzenia przez komisję, że jakość wykonywanych robót w poszczególnych asortymentach nieznacznie odbiega od wymaganej dokumentacją projektową i SST
z uwzględnieniem tolerancji i nie ma większego wpływu na cechy eksploatacyjne obiektu                i bezpieczeństwo ruchu, komisja dokona potrąceń, oceniając pomniejszoną wartość wykonywanych robót w stosunku do wymagań w dokumentach umowy.

	8.4.2. Dokumenty do odbioru ostatecznego

Podstawowym dokumentem do dokonania odbioru ostatecznego robót jest protokół odbioru ostatecznego robót sporządzony wg wzoru ustalonego przez Zamawiającego.
Do odbioru ostatecznego Wykonawca jest zobowiązany przygotować następujące dokumenty:
1.	dokumentację projektową podstawową z naniesionymi zmianami oraz dodatkową, jeśli została sporządzana w trakcie realizacji umowy,
2.	szczegółowe specyfikacje techniczne (podstawowe z dokumentów umowy i ewentualne uzupełniające lub zamienne),
3.	ustalenia technologiczne,
4.	dziennik budowy i książki obmiarów (oryginały),
5.	wyniki pomiarów kontrolnych oraz badań i oznaczeń laboratoryjnych, zgodnie z SST,
6.	deklaracje zgodności lub certyfikaty zgodności wbudowanych materiałów,
7.	opinię technologiczną sporządzoną na podstawie wszystkich wyników badań i pomiarów załączonych do dokumentów odbioru,
8.	rysunki (dokumentacje) na wykonanie robót towarzyszących (np. na przełożenie linii telefonicznej, energetycznej, gazowej, oświetlenia itp.) oraz protokoły odbioru
i przekazania tych robót właścicielom urządzeń,
9.	geodezyjną inwentaryzację powykonawczą robót i sieci uzbrojenia terenu,
10.	kopię mapy zasadniczej powstałej w wyniku geodezyjnej inwentaryzacji powykonawczej.
W przypadku, gdy wg komisji, roboty pod względem przygotowania dokumentacyjnego nie będą gotowe do odbioru ostatecznego, komisja w porozumieniu z Wykonawcą wyznaczy ponowny termin odbioru ostatecznego robót. Wszystkie zarządzone przez komisję roboty poprawkowe lub uzupełniające będą zestawione wg wzoru ustalonego przez Zamawiającego.
	
	8.5. Odbiór pogwarancyjny

Odbiór pogwarancyjny polega na ocenie wykonanych robót związanych z usunięciem wad stwierdzonych przy odbiorze ostatecznym i zaistniałych w okresie gwarancyjnym.

	9. Podstawa płatności
	9.1. Ogólne ustalenia dotyczące podstawy płatności

Podstawą płatności jest cena jednostkowa skalkulowana przez Wykonawcę za jednostkę obmiarową ustaloną dla danej pozycji kosztorysu. Dla pozycji kosztorysowej wycenionych ryczałtowo podstawą płatności jest wartość (kwota) podana przez Wykonawcę w danej pozycji kosztorysu. Cena jednostkowa lub kwota ryczałtowa pozycji kosztorysowej będzie uwzględniać wszystkie czynności, wymagania i badania składające się na jej wykonanie, określone dla tej roboty w SST i w dokumentacji projektowej.
Decyzja o formie płatności: cena jednostkowa lub cena ryczałtowa – zostanie sprecyzowana przez Inwestora w umowie.
Ceny jednostkowe lub kwoty ryczałtowe robót będą obejmować:
•	robociznę bezpośrednią wraz z towarzyszącymi kosztami,
•	wartość zużytych materiałów wraz z kosztami zakupu, magazynowania, ewentualnych ubytków i transportu na teren budowy,
•	wartość pracy sprzętu wraz z towarzyszącymi kosztami,
•	podatki obliczone zgodnie z obowiązującymi przepisami.
Do cen jednostkowych nie należy wliczać podatku VAT.

	9.2. Cena jednostki obmiarowej

Cena 1m wykonanej i odebranej kanalizacji obejmuje:
•	oznakowanie robót,
•	dostawę materiałów,
•	wykonanie robót przygotowawczych,
•	wykonanie wykopu w gruncie wraz z umocnieniem ścian wykopu i jego odwodnienie,
•	przygotowanie podłoża i fundament,
•	wykonanie sączków,
•	ułożenie przewodów kanalizacyjnych, studni, przyłączy,
•	wykonanie izolacji rur i studzienek,
•	zasypanie i zagęszczenie wykopu,
•	przeprowadzenie pomiarów i badań wymaganych w specyfikacji technicznej.

	9.3. Objazdy, przejazdy i organizacja ruchu.

Koszt wybudowania objazdów/przejazdów i organizacji ruchu obejmuje:
•	opracowanie oraz uzgodnienie z Inspektorem Nadzoru i odpowiednimi instytucjami projektu organizacji ruchu na czas trwania budowy, wraz z dostarczeniem kopii projektu Inspektorowi Nadzoru i wprowadzeniem dalszych zmian i uzgodnień wynikających z postępu robót,
•	ustawienie tymczasowego oznakowania i oświetlenia zgodnie z wymaganiami bezpieczeństwa ruchu,
•	opłaty/dzierżawy terenu,
•	przygotowanie terenu,
•	konstrukcję tymczasowej nawierzchni, ramp, chodników, krawężników, barier, oznakowań
i drenażu,
•	tymczasową przebudowę urządzeń obcych.
Koszt utrzymania objazdów/przejazdów i organizacji ruchu obejmuje:
•	oczyszczanie, przestawianie, przykrycie i usunięcie tymczasowych oznakowań pionowych, poziomych, barier i świateł,
•	utrzymania płynności ruchu publicznego.

Koszt likwidacji objazdów/przejazdów i organizacji ruchu obejmuje:
•	usunięcie wbudowanych materiałów i oznakowania,
•	doprowadzenie terenu do stanu pierwotnego.
	
	10. Przepisy związane
	10.1. Normy

1.	PN-EN 197-1	- Cement. Część 1: Skład, wymagania i kryteria zgodności dotyczące cementu powszechnego użytku	
2.	PN-B-06712	 - Kruszywa mineralne do betonu.	
3.	PN-B-12037	 - Cegła pełna wypalana z gliny – kanalizacyjna.	
4.	PN-B-10729:1999	 - Kanalizacja. Studzienki kanalizacyjne.	
5.	PN-B-14501	 - Zaprawy budowlane zwykłe.	
6.	PN-H-74051-00	 - Włazy kanałowe. Ogólne wymagania i badania	
7.	PN-71/B-02710	- Kanalizacja zewnętrzna. Przekroje poprzeczne zamkniętych     kanałów ściekowych.	
8.	PN-H-74086	 - Stopnie żeliwne do studzienek kontrolnych.	
9.	BN-88/6731-08	 - Cement. Transport i przechowywanie.	
10.	BN-62/6738-03,04,07	 - Beton hydrotechniczny.	
11.	PN-EN 752-4	 - Zewnętrzne systemy kanalizacyjne. Obliczenia hydrauliczne 
   i oddziaływanie na środowisko.	
12.	PN-EN 1610	 - Budowa i badania przewodów kanalizacyjnych.	
13.	PN-B-01700:1999	 - Wodociągi i kanalizacja. Urządzenia i sieć zewnętrzna. Oznaczenia
   graficzne.	
14.	PN-EN 476	 - Wymagania ogólne dotyczące elementów stosowanych
    w systemach kanalizacji grawitacyjnej.	
15.	PN-EN 13055-1:2003/AC:2004	 - Kruszywa lekkie. Część 1: Kruszywa lekkie do betonu, zaprawy
   i rzadkiej zaprawy.	
16.	PN-EN 12620:2004/AC:2004	 - Kruszywa z betonu.	
17.	PN-B-06050:1999	 - Geotechnika. Roboty ziemne. Wymagania ogólne.	
18.	PN-B-10736:1999	 - Roboty ziemne. Wykopy otwarte dla przewodów wodociągowych
   i kanalizacyjnych. Warunki techniczne wykonania.	
	
	10.2 Inne dokumenty

18.	Instrukcja zabezpieczenia przed korozją konstrukcji betonowych opracowana przez Instytut Techniki Budowlanej – Warszawa 1986r.	
19.	Katalog budownictwa
KB4-4.12.1.(6)  Studzienki połączeniowe (lipiec 1980)
KB4-4.12.1.(7)  Studzienki przelotowe (lipiec 1980)	
20.	„Katalog powtarzalnych elementów drogowych”.”Transprojekt” - Warszawa, 1979-1982.	
21.	Wytyczne eksploatacyjne do projektowania sieci i urządzeń sieciowych, wodociągowych           i kanalizacyjnych, BPC WiK „Cewok” i BPBBO Miastoprojekt – Warszawa, zaakceptowane      i zalecone do stosowania przez Zespół Doradczy ds. procesu inwestycyjnego powołany przez Prezydenta m.st. Warszawy – Sierpień 1984r.